آرمان دژ پارسه

بعد از 10 سال فعالیت در سمت مشاور مدیریت و قائم مقام مدیرعامل، حالا بیش از 9 ماه از تولد اولین شرکتی که تاسیس کردم میگذره.

دغدغه ها فوق العاده زیاد هستند و مشکلات سرسام آور شده اند.

خسته ام، خواب ندارم و این وسط جنگ شده مثل پیرمردی که سوار دوش سندباد بود.

وسط همین خستگی ها، ناگهان دلم یاد اواخر دهه 80 افتاد، یاد روزهایی که برای فرار از خستگی و دلتنگی وبلاگ مینوشتم.

اومدم وسط قبرستان وبلاگ های گم شده و به روز نشده، فاتحه میخونم.

به این امید که یک روز کسی بیاد و زمان خوندن این کلمات چشمم بخوره به این یادبود تاریخی :

یاران از این گذرگاه

چون بگذرید ناگاه

از بهر ما بخوانید

یک حمد و قل هو الله