اهمیت

نه، نه اینکه برایم مهم نباشد و یا نه حتی به این معنی که نمی خواهم بنویسم، ................ شاید دست و دلم نمی رود که با نوشتن شرح تمام لحظه های نابی که سبب شده بودند آن روز صبح، هفته خود را با شادمانی آغاز کنم، از لذت آن بکاهم. از لذت نامه ی بی نام و نشان، حدث تو، جستجو های بی حد و حصر، لبخندهای دلنشین و ........... و سرانجامی که تو به بار آوردی و با "بله" ای که شیرین تر از همه موهبت های جهان بود، دنیای مرا دگرگون ساختی. بی توجه به همه غرورهای کاذبی که خندق عظیم بین ما شده بود. بی خیال همه منیت های من و به رویای همه جسارت های چون تویی که مغرورتری، حتی در رویاهای شبانه .................